Monika Zajączkowska
SOMA TRANCE
o mnie
Monika Zajączkowska – Master Transformational Coach, pierwsza w Polsce certyfikowana instruktorka SOMA Breath®️ i trenerka nauczycieli tej metody. Twórczyni autorskich formatów, w tym SOMA TRANCE, w których świadomy oddech, muzyka i spontaniczny ruch stają się narzędziami eksploracji świadomości.
Projektuje i prowadzi immersyjne doświadczenia medytacyjne, łącząc współczesną wiedzę o neurofizjologii, regulacji układu nerwowego i pracy z ciałem z wielowiekowymi tradycjami kontemplacyjnymi.
W swojej pracy wykorzystuje technologię Silent Disco, deprywację sensoryczną i starannie zaprojektowane przestrzenie dźwiękowe, prowadząc uczestników poza codzienny, analityczny sposób postrzegania rzeczywistości.
Przeprowadziła przez swoje praktyki tysiące uczestników, współpracując z markami oraz środowiskami wellbeingowymi, kreatywnymi i naukowymi. Jej podejście łączy precyzję, wrażliwość i głęboką fascynację potencjałem ludzkiej świadomości.
o warsztacie
“SOMA TRANCE”
Immersyjna medytacja w tańcu
Zapraszam Cię do przestrzeni, w której tańczymy z zamkniętymi oczami, podążając za rytmem muzyki i naturalną inteligencją ciała. Bez choreografii, bez oceniania, bez potrzeby kontrolowania ruchu. To głęboko uwalniające doświadczenie, które otwiera drzwi do swobodnego wyrażania siebie. Poza słowami, poza myślami, w pełnej obecności, w której ruch staje się drogą powrotu do siebie.
SOMA TRANCE to autorska praktyka medytacji w tańcu, łącząca świadomy oddech, spontaniczny ruch, muzykę i pracę z emocjami. To podróż przez różne stany świadomości, w której ciało przestaje być jedynie narzędziem ruchu, a staje się przestrzenią odczuwania, ekspresji i odkrywania tego, co pozostaje poza zasięgiem słów.
Dzięki słuchawkom Silent Disco i zamkniętym oczom uwaga stopniowo wycofuje się ze świata zewnętrznego i kieruje do wewnątrz. Starannie zaprojektowana ścieżka dźwiękowa prowadzi przez zmieniające się rytmy, intensywności i emocje - od subtelnych, medytacyjnych przestrzeni po pierwotną, niemal ekstatyczną ekspresję.
Z perspektywy neurofizjologii rytm, muzyka i spontaniczny ruch angażują układy odpowiedzialne za emocje, świadomość ciała i regulację pobudzenia. Ograniczenie bodźców wzrokowych może sprzyjać głębszemu odczuwaniu sygnałów płynących z wnętrza, a swobodny ruch pozwala eksplorować napięcia, impulsy i emocje bez konieczności ich intelektualnego analizowania.
To spotkanie z pierwotnym językiem ciała. Z ruchem, który pojawia się, zanim zdążysz go nazwać. Z przestrzenią, w której nie musisz niczego odgrywać, udowadniać ani stawać się kimś innym.
Nie uczysz się tutaj tańczyć. Uczysz się pozwalać ciału mówić.